ตุ่มบนหัวตา

ตุ่มบนหัวตา

          อุปสรรคที่เกิดขึ้นจากสิ่งใกล้ตัวคอยขัดขวางความสำเร็จจนยากที่จะแก้ไขได้



By ปรัชญา " ซามูไร "

ไม่สงบสุข

ไม่สงบสุข

          สมัยที่ตู้เจี้ยนเป็นมหาเสนาบดี ครั้งหนึ่ง ขณะที่ท่านสนทนาธรรมกับฌานาจารย์อู๋เยิ่นในอาราม มีอีกาตัวหนึ่งเกาะอยู่บนต้นไม้หน้าวิหารร้องเสียงสูง

          ฌานาจารย์ถามว่า " ขณะนี้ท่านได้ยินเสียงอีการ้องหรือไม่ ? "

          อัครมหาเสนาบดีตอบว่า " ได้ยิน "

          เมื่ออีกาบินไป ฌานาจารย์ถามอัครมหาเสนาบดีอีกว่า " ขณะนี้ท่านยังได้ยินเสียงอีการ้องไหม ? "

          อัครมหาเสนาบดีตอบว่า " อีกาบินไปแล้ว ยังจะได้ยินเสียงมันร้องอีกหรือ ? "

          ฌานาจารย์กลับตอบว่า " ขณะนี้อาตมายังได้ยินเสียงร้องอยู่ "

          อัครมหาเสนาบดีถามอย่างประหลาดใจว่า " อีกาบินไปแล้ว ไม่ได้ร้องอีก เหตุใดท่านจึงพูดว่ายังได้ยินเสียงมันร้อง ? "

ฉันมีส่วนด้วย

ฉันมีส่วนด้วย

          เรื่องที่ดีๆ ทุกเรื่องฉันขอมีส่วนร่วมด้วย คนที่เป็นคนดี ฉันขอคบหาด้วย สิ่งของดีๆ ฉันขอมีส่วนด้วย ของดี ฉันมีส่วนด้วย คนมีน้ำใจ ฉันก็มีด้วย มันช่างเป็นเรื่องที่สวยงามยิ่งนัก เมือคิดถึงว่า " ฉันมีส่วนด้วย "

         ความจริง ทุกสิ่งในโลกนี้มีอะไรบ้างที่ฉันไม่มีส่วนด้วย โลกใบนี้ฉันมีส่วนด้วย ประเทศชาติฉันมีส่วนด้วย แผ่นดิน ภูเขา ลำธาร ถนนหนทาง สวนสาธารณะ ท่าเรือ สนามบิน มีอะไรบ้างที่ฉันไม่มีส่วนด้วย คุณสร้างตึกของคุณได้ คุณสร้างห้างสรรพสินค้า ฉันสามารถไปจับจ่ายซื้อของได้ คุณสร้างโรงงาน ฉันไปสมัครทำงานได้ คุณปลูกต้นไม้ใบหญ้าฉันสามารถชื่นชมได้โดยไม่ต้องเสียสตางค์ บ้านคุณมีงานมงคล ฉันสามารถร่วมแสดงความยินดีกับคุณได้ ทั้งหมดนี้ไม่ใช่ " ฉันมีส่วนด้วย " หรือ ?

         คุณเปิดธนาคาร ฉันไปฝากเงินได้  คุณทำหนังสือพิมพ์ ฉันเป็นผู้อ่านได้ คุณผลิตตู้เย็นเครื่องปรับอากาศ รถยนต์ มอเตอร์ ฉันได้รับประโยชน์ด้วย คุณเปิดบริษัทเดินรถ ฉันเพียงแต่จ่ายเงินสักหน่อย คุณก็พาฉันไปยังที่ที่ฉันอยากไปได้ คุณแต่งหนังสือตำรา ฉันสามารถอ่านได้ คุณเปิดไฮด์ปาร์คในสาธารณะ ฉันเข้าร่วมฟังได้ เรื่องราวบนโลกใบนี้ มีอะไรบ้างที่ฉันไม่มีส่วนด้วย แสงอาทิตย์ที่อบอุ่น ฉันต้องการมัน มันก็มีส่วนของฉันอยู่ด้วย แสงจันทร์กระจ่าง ฉันชื่นชมมัน มันก็จะมีส่วนของฉันอยู่ด้วย สายลมเย็นที่พัดโชย ก็มีส่วนของฉันด้วย เขาสูง ธารน้ำไหล ก็มีส่วนของฉันด้วย สิ่งปลูกสร้าง ความร่ำรวยในโลกนี้อาจไม่เป็นของฉันทั้งหมด แต่ในความคิดของฉัน ฉันสามารถเสพสุขคุณค่าของมันได้ มีส่วนร่วมด้วยได้ คนอื่นไม่สามารถแย่งยึดไปได้ ดังนั้น บนโลกใบนี้ ขอเพียงแต่คุณคิดว่าทุกสิ่งคุณมีส่วนด้วย คุณก็จะไม่ยากจนอีกต่อไป

วาทะคนขโมยวัว

วาทะคนขโมยวัว

         ชายที่ขโมยวัวคนหนึ่งถูกคุมตัวเดินมาตามถนน ผู้คนต่างรุมล้อมเข้ามาเพื่อดูหน้า ในจำนวนนี้มีคนที่รู้จักเขาอยู่คนหนึ่ง พอเห็นหน้าเขาก็แปลกใจถามว่า " แกทำผิดอะไรถึงได้ถูกจับ ? "

         " ข้าเคราะห์ร้าย ! " ชายขโมยวัวตอบหน้าตาเต็มไปด้วยความกังวล " วันก่อนข้าเดินเที่ยวแถวนี้เห็นเชือกเก่าๆ เว้นหนึ่งที่ถนน ข้านึกว่าไม่มีใครเอาจึงหยิบมันขึ้นมา "

         " อะไรกัน เก็บเชือกขึ้นมาก็เอาผิดด้วยหรือ ? " ชายผู้นั้นพูดด้วยความแปลกใจ

         " ข้าก็พูดไม่ถูกเหมือนกัน " ชายที่ขโมยวัวตอบ " เพราะข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าปลายเชือกเส้นนั้นผูกวัวไว้ตัวหนึ่ง "

บันทึกใน " เหย่ซู่กงกวน "

ตอกตะปูบนรำข้าว

ตอกตะปูบนรำข้าว

        การทำอะไรที่เปล่าประโยชน์ ไม่มีคุณค่าและไม่ได้ผล เสียเวลาไปโดยใช่เหตุ




By ปรัชญา " ซามูไร "

เห็นของจริง

เห็นของจริง

         มีอยู่วันหนึ่ง ฌานาจารย์ฝอเจี้ยนเรียกประชุมพระเณรในวัดทั้งหมด เพื่อสนทนาธรรม ในจำนวนพระเณรทั้งหมดมีพระอยู่รูปหนึ่งชื่อ โส่วสฺวิน ตอบปริศนาธรรมทั้งหมดได้อย่างแจ่มแจ้ง ฌานาจารย์ฝอเจี้ยนเห็นว่า โส่วสฺวินบรรลุธรรมแน่แล้ว

         แต่ฌานาจารย์หยวนอู้ไม่เชื่อ จึงนัดโส่วสฺวินออกไปธุดงค์ด้วยกันขณะผ่านวังน้ำแห่งหนึ่ง หยวนอู้ผลักโส่วสฺวินตกน้ำตอนเผลอ ขณะที่โส่วสฺวินดิ้นรนจะขึ้นจากน้ำ หยวนอู้ถามว่า " ขณะที่ฌานาจารย์ฝ่าหยงบนเขาเนินโถวซานยังไม่พบพระตูชุนมหาครูบา ( พระสังฆปรินายกองค์ที่ ๔ ของจีน ) เจ้ารู้ไหมว่าท่านมีสภาพอย่างไร ? "

         โส่วสฺวินตอบว่า " วังลึกปลาชุม "

         หยวนอู้ถามอีกว่า " หลังจากพบแล้วมีสภาพอย่างไร ? "

         โส่วสฺวินตอบว่า " ไม้สูงรับลม "

         หยวนอู้ถามอีกว่า " ระหว่างพบกับไม่พบ มีสภาพอย่างไร ? "

         โส่วสฺวินตอบว่า " ยื่นขาในหดขา "