บ่างเรียนวิชา

บ่างเรียนวิชา

        บ่างเป็นสัตว์ที่มีขนสีเหลืองเข้ม หัวคล้ายกระต่าย ที่หางมีขนดังกระรอก กล่าวกันว่าสัตว์ชนิดนี้มีความสามารถ ๕ ประการคือ บินได้ เดินได้ ว่ายน้ำได้ขึ้นต้นไม้และขุดรูได้ ถึงแม้มันจะมีความสามารถหลายอย่าง แต่ก็ไม่ได้เก่งจริงๆ สักอย่าง ในเรื่องการบิน มันบินสูงไม่เกินหลังคาบ้าน การว่ายน้ำก็ว่ายข้ามคลองเล็กๆ ไม่ได้ การปีนต้นไม้ก็ขึ้นไปไม่ได้ถึงยอด การเดินก็ไม่เร็วเหมือนคน การขุดรูก็ขุดได้ใหญ่ไม่พอที่ตัวมันจะมุดเข้าไปทั้งตัวได้

         ด้วยเหตุนี้ ถึงแม้มันจะมีความสามารถตั้ง ๕ ประการ แต่ก็เกิดประโยชน์อะไรไม่มากและไม่อาจจะกล่าวได้ว่ามันมีความสามารถจริงๆ

บันทึกใน " สุนจื่อ "

หมากบังคับ

หมากบังคับ

        ช่วงเวลาที่ต้องตัดสินใจทำอย่างใดอย่างหนึ่ง เพราะไม่มีเวลาให้ใคร่ครวญอีกแล้ว

By ปรัชญา " ซามูไร "

ทางน้อยแห่งชีวิต

ทางน้อยแห่งชีวิต

       ฌานาจารย์หยั่งซานปฏิบัติฌานที่อารามของฌานาจารย์เหว่ยซานหลิงอิ้วนาน ๑๕ ปี กระทั่งอายุ ๓๕ พรรษา จึงบรรลุธรรม แล้วออกจาริกแสวงบุญเผยแพร่พุทธธรรมจนได้รับฉายาว่า " ศากยมุนีน้อย "

       มีครั้งหนึ่ง ลูกศิษย์ท่านเดินผ่านหน้าท่าน

       ท่านถามว่า " เจ้ามาจากที่ใด ? " ลูกศิษย์ตอบอย่างนบนอบว่า " มาจากทิศใต้ " 

       ท่านจึงชี้ไปที่ไม้เท้าในมืออีกข้างว่า " ฌานาจารย์เหว่ยซานทางใต้ยังใช้สิ่งนี้หรือไม่ ? " ลูกศิษย์ตอบว่า " ไม่บอก "

        ท่านกวัดแกว่งไม้เท้า ถามต่อไปว่า " ยังจะพูดอย่างนั้นหรือ ? " ลูกศิษย์ส่ายศรีษะแสดงว่าไม่

        ฉับพลันนั้นท่านก็ตะโกนใส่ลูกศิษย์ข้างตัวว่า " มหากุศล ! " ลูกศิษย์พนมมือรับคำ

        ท่านกล่าวว่า " เจ้าไปฟังธรรมที่ห้องเรียน ! "

        ลูกศิษย์เดินทางไปห้องเรียน พอจะสาวเท้าเข้าห้อง ท่านก็เรียกจากทางด้านหลังว่า " มหากุศล ! มาที่ข้างหน้าอาตมา " 

       เมื่อลูกศิษย์เดินเข้ามาใกล้ ท่านใช้ไม้เท้าไปที่ศรีษะลูกศิษย์แนะนำว่า " ไป ! "

รู้ซึ้งความในใจคน

รู้ซึ้งความในใจคน

       ถ้าเราจะกล่าวชมคนอื่นว่ามีมารยาทดี เป็นคนที่รู้จิตใจคน เพียงแค่นี้ผู้ที่ถูกกล่าวชมก็รู้สึกแปลบปลื้มยินดีเป็นอย่างยิ่งแล้ว คนเรา... ไม่เพียงควรรู้ซึ้งความในใจคนเป็นอย่างดีเท่านั้น แต่ยังต้องรู้ถึงความตั้งใจ รู้ใจสวรรค์ รู้ใจสิ่งของ

       การเป็นคนรู้ซึ้งความในใจ เช่น คนอื่นมีความรู้สึกค้างคาใจกับเรา เรายังไม่รู้สึกตัว คนอื่นไม่ยินดีต้อนรับเราแล้ว เราก็ยังไม่เข้าใจ คนอื่นมีความหวังดีเรากลับเข้าใจผิดคิดว่าเขาหวังร้าย คนอื่นเจตนาดีต่อเรา เรากลับโทษว่า เขาเสแสร้งแกล้งทำ ความไม่เข้าใจจิตใจคนเช่นนี้ แล้วจะคบหาเพื่อนที่รู้ใจได้อย่างไร

        คนเรา... ถ้าไม่รู้ซึ้งถึงใจสวรรค์ ไม่รู้ว่าฝนตกฟ้าร้อง เช้าร้อนกลางวันเย็นเอาแน่อะไรไม่ได้ ซึ่งมันไม่เพียงทำให้ทรัพย์สินได้รับความเสียหาย แต่ยังมีผลกระทบถึงสุขภาพร่างกายของตนเองด้วย หรือการไม่รู้ใจสิ่งของ เช่นยุคสมัยนี้ การใช้เครื่องคอมพิวเตอร์ไม่เป็น ไม่รู้วิธีการส่งอีเมล์ ใช้โทรศัพท์มือถือไม่เป็น ขับรถไม่เป็น หรือแม้แต่ข้าวของเครื่องใช้ น้ำไฟในบ้านก็ไม่มีความรู้ในบ้านมีสวนกว้าง แต่ไม่รู้คุณสมบัติของต้นไม้ใบหญ้า นี่คือความบกพร่องของชีวิต

       แม้แต่สัตว์ที่เลี้ยงไว้ในบ้าน แมวสุนัขเป็นสัตว์ที่รู้ใจคนได้ แต่เราก็ต้องเข้าใจจิตใจมันด้วย เวลาที่เห็นสุนัขกระดิกหางให้เรา ก็รู้ว่ามันกำลังแสดงความเป็นมิตรกับเรา เจ้าแมวที่ร้องเหมียวเหมียว เข้ามาคลอเคลียเรา เราควรรู้ว่ามันหิวแล้ว ต้องหาอาหารให้มันกิน

ยาอายุวัฒนะ

ยาอายุวัฒนะ

       กษัตริย์แห่งรัฐฉ่มีพระราชประสงค์จะมีพระชนชีพยืนนานอยู่คู่ฟ้าดิน พระองค์จึงทรงรับสั่งให้คนไปเสาะแสวงหายาอายุวัฒนะตามที่ต่างๆ 

       วันหนึ่งได้มีชายคนหนึ่งมาที่พระราชวังเมืองฉู่ นำยาอายุวัฒนะมาถวายขุนนางประจำราชสำนักเมื่อได้รับยาก็รีบนำไปถวาย ระหว่างทางเขาได้พบราชองค์รักษ์ที่ฉมังธนูของพระราชา ราชองค์รักษ์ถามว่า " ท่านนำยาอะไรมา ? กินได้ไหม ? " ขุนนางท่านนั้นตอบว่า " นี่เป็นยาอายุวัฒนะ ทำไมจะกินไม่ได้ " ราชอ งค์รักษ์ได้ฟังเช่นนั้นก็คว้าเอายานั้นมาใส่ปากกลืนลงลำคอไป

       พอกษัตริย์รัฐฉู่ทราบเรื่องก็พิโรธมาก รับสั่งให้จับเอาตัวราชองค์รักษ์ผู้นั้นไปลงโทษตัดหัว

       ราชองค์รักษ์ได้ขอร้องให้คนช่วยไปกราบทูลกษัตริย์ว่า เขาได้ถามแล้วว่ากินได้หรือไม่ ขุนนางผู้นั้นบอกว่า " กินได้ " เขาจึงกิน ฉะนั้น จึงไม่ใช่ความผิดของเขา เป็นความผิดของขุนนางประจำราชสำนัก นอกจากนั้น ชายที่นำยามาถวายยังกล่าวว่า เป็นยาที่กินแล้วไม่ตาย แต่พอเขากินเข้าเท่านั้นก็กำลังจะถูกประหารชีวิต เมื่อเป็นเช่นนี้จะว่าเป็นยาที่กินแล้วไม่ตายกระไรได้ แสดงว่าผู้นำยามาถวายเป็นคนโกหก ถ้าหากพระองค์ประหารทหารราชองครักษ์ของพระองค์แล้ว เมื่อผู้คนทั้งหลายทราบเรื่องก็จะว่าพระมาหากษัตริย์หลงเชื่อคำคนอื่น หลอกหลวงพระองค์เอง

       เมื่อกษัตริย์รัฐฉู่ได้ฟังข้างต้นนี้แล้ว ก็สั่งให้ปล่อยทหารองครักษ์ไป

บันทึกใน " หานเฟยจื่อ "

เก็บเรื่องเก่า เดินทางไปสู่เรื่องใหม่

เก็บเรื่องเก่า เดินทางไปสู่เรื่องใหม่

       " เก็บเรื่องเก่า เดินทางไปสู่เรื่องใหม่ " คำคำนี้เป็นคำที่มีความหมายที่หลายคนรู้จักกันดีในหลายชาติ หลายภาษา ถ้าเป็นสำนวนไทยก็คือ " การเก็บเบี้ยใต้ถุนร้าน " ที่ในพจนานุกรมนั้นท่านให้ความหมายไว้ว่าเป็นการเก็บเล็กผสมน้อย ทำอะไรที่ประกอบด้วยส่วนเล็กส่วนน้อย โน่นบ้างนี่บ้างจนสำเร็จเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา

      หรือใน " เก็บเรื่องเก่า เดินทางไปสู่เรื่องใหม่ " ของญี่ปุ่นนี้ อาจจะมองอีกมุมมองได้ว่า เป็นการใช้ของเก่าที่มีอยู่เล็กๆ น้อยๆ ก่อร่างให้เป็นประโยชน์ ให้ใหญ่โตขึ้นหรือกลายเป็นสิ่งใหม่ก็ได้ หรือการนำความรู้จากเรื่องเก่าๆ หรือนำสิ่งที่ได้ร่ำเรียนมาปรับปรุงพัฒนาเพื่อให้เกิดเป็นความรู้ใหม่

      เมื่อต้นปี พ.ศ. ๒๕๕๑ ค่ายรถญี่ปุ่นมีการนำเสนอรถยนต์ที่ครบถ้วนใน ๓ ส่วนที่เรียกว่าเป็นสุดยอดของยนตกรรมแบบพร้อมๆ กัน ได้แก่ รถผลิตเพื่อขายจริงสมรรถนะสูงระดับ ๔๐๐ แรงม้า เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมในระดับค่าไอเสียเป็นศูนย์ และไสตล์แปลกประหลาดล้ำยุค ซึ่งเราพบทั้งหมดนี้ได้ในโตเกียวมอเตอร์โชว์ครั้งที่ ๔๐

      เริ่มจากค่ายนิสสัน ที่ผู้สื่อข่าวจากทั่วโลกให้ความสนใจจนแน่นบูธ ด้วยการเปิดตัวรถยนต์ซุปเปอร์คาร์ระดับตำนาน " นิสสัน จีที-อาร์ใหม่ " และมีนักธุรกิจระดับแม่เหล็กอย่างคาลอส กอห์น เรโนลต์ ซีอีโอนิสสัน เป็นผู้เปิดผ้าคลุมของ จีที-อาร์ใหม่ ที่พัฒนาเครื่องยนต์ ๓.๘ ลิตร มาแบบทำลายทุกสถิติในเรื่องสมรรถนะเกือบ ๔๘๐ แรงม้า และความเร็วสูงสุด ๓๐๐ กิโลเมตรต่อชั่วโมง