อาบน้ำในโคลน

อาบน้ำในโคลน

         นานมาแล้ว เล่าลือกันว่าบนเทือกเขาซงวี่ซานมีศาลเจ้าเตา ( เจ้าเมี่ยว ) แห่งหนึ่งขลังมาก ชาวบ้านจึงทำบัตรพลีเซ่นสรวงแทบทุกวัน เทพเจ้าเตาก็เลยได้เสวยหมูเห็ดเป็ดไก่จากการฆ่าสัตว์ตัดชีวิตไม่น้อย

         ต่อมา มีหลวงจีนพูดจาประหลาดนำลูกศิษย์ผ่านมาที่ศาลเจ้าแห่งนี้ ท่านใช้ไม้เท้าเคาะที่เตาแล้วพูดว่า " เตามันก็แค่ปั้นด้วยดินโคลน จะขลังได้อย่างไร ฆ่าสัตว์ตัดชีวิตทำบัตรพลีเซ่นสรวง มันคุ้มแล้วล่ะหรือ ? พูดจบ ท่านใช้ไม้เคาะที่เตาหนักๆ สามที เตาลูกนั้นก็แตก

         ครู่หนึ่ง ก็มีทาริกาในชุดเขียวสวมหมวกอกมาคารวะหลวงจีน

         หลวงจีนถามว่า " ผู้มาคือใคร ? " ทาริกาในชุดเขียวตอบว่า " ฉันคือเทพเจ้าเตา รับเซ่นสรวงบัตรพลีมานาน วันนี้ได้อาจารย์แนะนเตือนสติจึงหลุดพ้นได้กลับสวรรค์ ฉันมาขอบคุณท่านเป็นการเฉพาะ "

The undetermined problem of Rebirth

The undetermined problem of Rebirth

        The problem about former life, future life or reincarnation is still a controversial question among Thai Buddhist who cling to their self belief often ask that - " Will we be reborn after we die ? "

         Even if someone asked this question directly to Lord Buddha, you would not get a straight " yes " or " no " answer. The Blessed One considered such a question as nonsense and regarded as a non predicted question because it is not related to attain the ultimate truth. It is not compiled with the law of causality, in which explained in the dependent origination.

         Buddhadasa Bhikku, the late venerable monk explained that, generally the Buddha's answer would depend on the level of individual comprehension of Dhamma. The Buddha never directly said whether or not reincarnation exists. Instead, the Blessed One would ask the questioner if believing in rebirth would be beneficial to them and then let them merely decide the answer for themselves.

อัพยากตปัญหาเกี่ยวกับการเกิดใหม่

อัพยากตปัญหาเกี่ยวกับการเกิดใหม่

          ปัญหาเกี่ยวกับ ชาติก่อน ชาติหน้า การกลับชาติมาเกิดยังเป็นคำถามเจ้าปัญหาที่มักจะได้ยินได้ฟังจากพุทธศาสนิกชนไม่น้อยที่ต้องการคำตอบตามสิ่งที่ตนยึดตนเชื่อว่า " ตายแล้วจะได้กลับมาเกิดใหม่หรือไม่ "

          คำถามเช่นนี้ หากจะมีใครทูลถามพระพุทธเจ้า คงจะไม่ได้รับคำตอบว่า ใช่ หรือ ไม่ใช่ เพราะพระพุทธเจ้าองค์ทรงให้ความสำคัญเฉพาะคำถามที่นำไปสู่ความรู้แจ้งในสัจธรรม คำถามดังกล่าวจึงนับว่าไร้สาระ เป็น อัพยากตปัญหา ในมุมมองทางพุทธศาสนาที่ไม่สอดคล้องกับทฤษฎีแห่งปัจจัยที่อธิบายไว้ในวงจรปฏิจจสมุปบาท

          ท่านพุทธทาสภิกขุ ซึ่งล่วงลับดับขันธ์ไปแล้วอธิบายไว้ว่าพระพุทธเจ้าทรงเลือกตอบคำถามเกี่ยวกับเรื่องนี้จากการพิจารณาระดับความรู้ความเข้าใจในพุทธธรรมของผู้ต้องการคำตอบแต่ละคนแต่โดยความจริงแล้ว พระพุทธเจ้าไม่เคยตอบคำถามนี้โดยตรง ว่าชาติก่อน ชาติหน้ามีจริงหรือไม่ แต่พระองค์จะทรงปล่อยให้เป็นเรื่องที่ขึ้นอยู่กับความเชื่อของผู้ถามเอง หากความเชื่อนั้นก่อให้เกิดประโยชน์ในการที่จะละความชั่วเร่งประกอบความดีในชีวิตปัจจุบัน

ใบไม้ร่วงแอบบ่มเพาะหน่ออ่อน พลังชีวิตซ่อนอยู่ในความร่วงโรย

ต้นไม้ใบหญ้าเพิ่งจะร่วงโรย

หน่ออ่อนก็ปรากฏที่รากเหง้า

อากาศแม้จะหนาวเยือก

ก็ยังคืนความอบอุ่นในสายลม

ท่ามกลางความร่วงโรย

พลังชีวิตมักจะดำรงอยู่เป็นสำคัญ

ชีวิตจิตใจของฟ้าดินก็จะเห็นได้จากนี้

นิทัศน์อุทาหรณ์

แผ่นดินแห่งชีวิต

         ทางเล็กๆ ที่อยู่หน้าบ้านหวงซื่อเหนียง พอถึงฤดูใบไม้ผลิดอกไม้ใบหญ้าก็เจิญงอกงามเต็มทั้งสองข้างทาง เห็นแต่ดอกไม้บานเกลื่อนไปหมด เหล่าผีเสื้อพากันมาจับระบำรำฟ้อน นกขมิ้นเหลืองอ่อนร้องเพลงไพเราะอย่างร่าเริง

         อยู่มาวันหนึ่ง ฤดูใบไม้ผลิสิ้นสุดลง ดอกไม้ร่วงโรยไปสิ้น เหลือแต่กลีบเหี่ยวๆ ปลิวว่อนไปตามลม ชวนให้ใจคอสลดหดหู่เป็นอย่างยิ่ง

ที่สถิตแห่ง " เต๋า "

ที่สถิตแห่ง " เต๋า "

         ตงกอจื่อ ถามจวงจื้อว่า " ท่านชอบพูดถึง " เต๋า " บ่อยๆ แล้วเต๋าอยู่ที่ไหนเล่า ? "

         จวงจื่อตอบว่า " เต๋าดำรงอยู่ในที่ทุกหนทุกแห่ง "

         " ท่านจงบอกให้แจ่มชัดหน่อยเถิด ว่าอยู่ที่ไหนกันแน่ " ตงกอจื่อถามต่อไป

         " อยู่ที่ตัวมดปลวก " จวงจื่้อบอก
       
         " ทำไมจึงอยู่ต่ำเช่นนั้นล่ะ ? "

         " อยู่ในข้าวฟ่างและเม็ดหญ้า "

         " อ้าว, ทำไมยิ่งต่ำลงไปอีก "

         " อยู่ในกระเบื้องและอิฐ "

         " ทำไมท่านยิ่งพูดยิ่งต่ำลงทุกที ? "

         " อยู่ในอุจจาระปัสสาวะ "

         พอตงกอจื่อได้ฟังคำว่า " อยู่ในอุจาระและปัสสาวะ " ก็รู้สึกว่าคำตอบของจวงจื่อไม่เข้าท่า เขาจึงไม่ถามต่อ

          จวงจื่อจึงกล่าวกับเขาว่า " ท่านต้องการให้ข้าพเจ้าบอกแก่ท่านให้แจ่มชัดว่า ' เต๋า ' อยู่ที่ไหน ข้าพเจ้าจึงพูดให้มันอยู่ในสิ่งต่ำๆ สักหน่อยจึงจะแสดงให้เห็นว่าเต๋าดำรงอยู่ในที่ทุกหนทุกแห่ง เหตุไฉนท่านจึงไม่ดีใจเล่า ? "

บันทึกใน " จวงจื่อ "

เป่าขลุ่ยแต่ไม่มีคนฟัง

เป่าขลุ่ยแต่ไม่มีคนฟัง

         การหลอกล่อด้วยวิธีการต่างๆ เพื่อให้คนอื่นทำตาม แต่ทว่าไม่มีใครสนใจเลยแม้แต่น้อย



By ปรัชญา " ซามูไร "